Skip to article frontmatterSkip to article content
Site not loading correctly?

This may be due to an incorrect BASE_URL configuration. See the MyST Documentation for reference.

09. Ciągi i ich własności, granica ciągu

Treści kształcenia. Ciągi liczbowe: granice właściwe i niewłaściwe. Zbieżność i arytmetyka granic. Ciągi monotoniczne. Podciągi, punkty skupienia i tw. Bolzano-Weierstrassa. Warunek Cauchy’ego i zupełność. Pozostałe informacje o zbieżności ciągów. Symbole Landaua i obliczanie granic z nimi związanych.

Efekty kształcenia. Student potrafi wprawnie posługiwać się pojęciem granicy ciągu oraz sprawdzać wykonalność obliczeń na komputerze. Zna podstawowe metody obliczania granic.

Ciągi liczbowe

Pojęcie ciągu liczbowego jest jednym z fundamentalnych pojęć matematycznych. Zapewne czytelnik spotkał się już z nim w szkole średniej (omawiając na przykład ciągi arytmetyczne i geometryczne). Z formalnego punktu widzenia ciągi liczbowe to nic innego jak funkcje działające ze zbioru liczb naturalnych do zbioru liczb rzeczywistych. Naszym głównym celem podczas tej (i kilku kolejnych lekcji) jest zrozumienie pojęcia granicy ciągu (służy ono do precyzyjnego opisania tego, co się dzieje z wyrazami ciągu dla bardzo dużych indeksów i jest jednym z najważniejszych pojęć analizy matematycznej).

Definicja ciągu

Ciągiem liczbowym nazywamy dowolną funkcję a ⁣:N→Ra\colon\mathbb{N}\to\mathbb{R}.

Uwagi:

  • Przyjęło się pisać, że dla każdego n∈Nn\in\mathbb{N} wartość a(n)a(n) oznacza się symbolem ana_n i mówi się, że jest to n - ty wyraz ciągu. Ciąg oznacza się zazwyczaj jednym z symboli: (an)(a_n), (an)n∈N(a_n)_{n\in\mathbb{N}} lub (an)n=1∞(a_n)_{n=1}^\infty.

  • Istnieją zasadniczo dwa sposoby określania ciągów:

  • podanie jawnego wzoru pozwalającego “od razu” policzyć jego n-ty wyraz, np. an=2n2+114a_n=2n^2+114;

  • podanie wzoru rekurencyjnego (to znaczy takiego, który wymaga znajomości poprzednich wyrazów, aby znaleźć jego n - ty wyraz), np.

a1=1,a2=1ian+2=an+1+andlan∈N.a_1=1, \quad a_2=1 \quad\text{i}\quad a_{n+2}=a_{n+1}+a_n \quad\text{dla}\quad n\in\mathbb{N}.

Przykład: ciąg zadany wzorem ogólnym

Niech an=2n2+114.a_n=2n^2+114. Wtedy

  • a1=116a_1 = 116;

  • a2=122a_2 = 122;

  • a100=20114a_{100} = 20114.

Przykład: ciąg zadany wzorem rekurencyjnym

Niech a1=1,a2=1a_1=1, a_2=1 i an+2=an+1+an a_{n+2}=a_{n+1}+a_n dla n∈Nn\in\mathbb{N}. Wtedy

  • a3=a2+a1=1+1=2a_3 = a_2+a_1=1+1=2;

  • a4=a3+a2=2+1=3a_4 =a_3+a_2=2+1=3.

Ile jest równe a100a_{100}?

354224848179261915075

a100=354224848179261915075a_{100}=354224848179261915075.

Uwaga:

Powyższe przykłady pokazują, że niezwykle użyteczna jest znajomość wzoru ogólnego ciągu (bo szybciej jest znaleźć dowolny jego wyraz). Z kolei w większości problemów informatycznych pojawiają się ciągi rekurencyjne. Dlatego też ciągom rekurencyjnym zostanie poświęcona istotna część naszego kursu. Dowie się z niej czytelnik, na przykład jak w niektórych sytuacjach można od wzoru rekurencyjnego przejść do wzoru ogólnego.

Przykład nr 1 do samodzielnego rozwiązania

Uruchom poniższy skrypt obliczający setny wyraz ciągu Fibonacciego. Dlaczego to trwa tak długo?

Przykład nr 2 do samodzielnego rozwiązania

Niech an=n+1n+3a_n=\frac{n+1}{n+3}. Wyznacz: a1,a5,a100a_1,a_5,a_{100}.

Przykład nr 3 do samodzielnego rozwiązania

Niech (an)(a_n) będzie ciągiem określonym rekurencyjnie

an={1n=1an−1+5,n>1.a_n= \begin{cases} 1 & n=1\\ a_{n-1}+5,& n>1 \end{cases}.

Wyznacz a2,a3a_2,a_3 i a100a_{100}. Znajdź wyraz ogólny ciągu i udowodnij go indukcyjnie.

Monotoniczność i ograniczoność ciągu

Definicja ciągu monotonicznego

  • Ciąg (an)(a_n) nazywamy:

  • rosnącym, gdy dla każdego n∈Nn\in\mathbb{N} mamy an+1>ana_{n+1} > a_n;

  • malejącym, gdy dla każdego n∈Nn\in\mathbb{N} mamy an+1<ana_{n+1} < a_n;

  • nierosnącym, gdy dla każdego n∈Nn\in\mathbb{N} mamy an+1≤ana_{n+1} \leq a_n;

  • niemalejącym, gdy dla każdego n∈Nn\in\mathbb{N} mamy an+1≥ana_{n+1} \geq a_n;

  • monotonicznym, gdy jest rosnący, malejący, nierosnący lub niemalejący.

Uwaga

  • Ciąg an=(−1)na_n=(-1)^n nie jest ani rosnący, ani malejący, ani nierosnący, ani niemalejący.

  • To, że ciąg nie jest rosnący, nie oznacza, że ciąg ten jest nierosnący!

  • W literaturze można też spotkać definicję ciągów monotonicznych od pewnego miejsca. Dla przykładu ciąg rosnący od pewnego miejsca to taki ciąg (an)(a_n), że nierówność an+1>ana_{n+1} > a_n jest prawdziwa dla wszystkich nn większych od pewnej liczby n0n_0.

Przykład: ciąg rosnący

Zbadamy monotoniczność ciągu określonego wzorem

an=n2+14n+1.a_n=n^2+14n+1.

Dla wszystkich n≥1n\geq 1 mamy

an+1−an=(n+1)2+14(n+1)+1−n2−14n−1=2n+15>0.a_{n+1}-a_n = (n+1)^2+14(n+1)+1-n^2-14n-1 = 2n+15 > 0.

Zatem ciąg (an)(a_n) jest rosnący.

Przykład nr 4 do samodzielnego rozwiązania

Zbadaj monotoniczność ciągu

an=1n2+n.a_n=\frac{1}{n^2+n}.

Przykład: ciąg niemalejący

Zbadamy monotoniczność ciągu określonego wzorem

an=8nn3.a_n=\frac{8^n}{n^3}.

Mamy

an+1an=8n+1(n+1)3⋅n38n=8(nn+1)3=8(1−1n+1)3≥1.\frac{a_{n+1}}{a_n}=\frac{8^{n+1}}{(n+1)^3}\cdot\frac{n^3}{8^n}=8\left(\frac{n}{n+1}\right)^3=8\left(1-\frac{1}{n+1}\right)^3\geq 1.

Zatem ciąg (an)(a_n) jest niemalejący. W istocie, to jest on rosnący od pewnego miejsca (bo powyższa nierówność jest ostra dla n≥2n\geq 2).

Przykład nr 5 do samodzielnego rozwiązania

Zbadaj monotoniczność ciągu

an=2nn.a_n=\frac{2^n}{n}.

Przykład: monotoniczność ciągu rekurencyjnego

Niech (an)(a_n) będzie ciągiem określonym rekurencyjnie

a1=2,an+1=2+an.a_1= \sqrt{2}, \quad a_{n+1}=\sqrt{2+a_{n}}.

Pokażemy, że jest on rosnący. W tym celu zastosujemy zasadę indukcji matematycznej i pokażemy, że dla każdego n≥1n\geq 1 mamy

an+1>an.a_{n+1} > a_n.

Jest to jasne dla n=1n=1, bo a1=2<2+2=a2a_1=\sqrt{2}<\sqrt{2+\sqrt{2}}=a_2 (pierwiastek jest funkcją rosnącą). Przypuśćmy teraz, że

an+1>ana_{n+1} > a_n

dla pewnego nn. Wtedy

2+an+1>2+an,\sqrt{2+a_{n+1}} > \sqrt{2+a_n},

bo pierwiastek jest funkcją rosnącą. Ale to pokazuje, że

an+2>an+1.a_{n+2} > a_{n+1}.

Definicja ciągu ograniczonego

  • Ciąg (an)(a_n) nazywamy ograniczonym, gdy istnieje M>0M>0 takie, że ∣an∣≤M|a_n|\leq M dla wszystkich n∈Nn\in\mathbb{N}.

Uwaga:

Powinno być jasne, że ciąg (an)(a_n) jest ograniczony wtedy i tylko wtedy, gdy istnieją takie liczby aa oraz bb, że a≤an≤ba\leq a_n\leq b dla wszystkich n∈Nn\in\mathbb{N}.

Przykład ciągu ograniczonego

Ciąg an=(−1)n+1n+1a_n=(-1)^n +\frac{1}{n+1} jest ograniczony, ponieważ dla każdego n∈Nn\in\mathbb{N} mamy

−1≤(−1)n+1n+1≤2-1\leq (-1)^n +\frac{1}{n+1}\leq 2

Przykład ciągu nieograniczonego

Ciąg an=n2−na_n=n^2-n nie jest ograniczony, ponieważ dla każdego n≥2n\geq 2 mamy

n2−n=n(n−1)≥n.n^2-n=n(n-1)\geq n.

Przykład: różnica pierwiastków

Zbadamy ograniczoność ciągu an=n+1−na_n=\sqrt{n+1}-\sqrt{n}.

<Figure size 432x288 with 1 Axes>

Powyższy wykres sugeruje, że nasz ciąg jest ograniczony (co więcej sugeruje, że jego wyrazy zbliżają się coraz bardziej do zera). Mamy

n+1−n=(n+1−n)⋅n+1+nn+1+n=1n+1+n.\sqrt{n+1}-\sqrt{n}=\left(\sqrt{n+1}-\sqrt{n}\right)\cdot \frac{\sqrt{n+1}+\sqrt{n}}{\sqrt{n+1}+\sqrt{n}} =\frac{1}{\sqrt{n+1}+\sqrt{n}}.

Zatem dla każdego n∈Nn\in\mathbb{N}

0≤n+1−n≤1.0\leq \sqrt{n+1}-\sqrt{n}\leq 1.

Przykład: ograniczoność ciągu rekurencyjnego

Niech (an)(a_n) będzie ciągiem określonym rekurencyjnie

a1=2,an+1=2+an.a_1= \sqrt{2}, \quad a_{n+1}=\sqrt{2+a_{n}}.

Czy jest to ciąg ograniczony? Na mocy jednego z poprzednich przykładów wiemy już, że jest to ciąg rosnący. Zatem an≥a1a_n\geq a_1 dla wszystkich n∈Nn\in\mathbb{N}.

<Figure size 432x288 with 1 Axes>

Początkowe wyrazy sugerują, że wyrazy naszego ciągu nie przekroczą 2. Spróbujemy zatem pokazać indukcyjnie, że an≤2a_n\leq 2 dla wszystkich n∈Nn\in\mathbb{N}.

Jest to prawda dla n=1n=1, bo

a1=2≤2.a_1=\sqrt{2}\leq 2.

Przypuśćmy zatem, że an≤2a_n\leq 2 dla pewnego n∈Nn\in\mathbb{N}.

Wtedy

an+1=2+an≤2+2=2.a_{n+1}=\sqrt{2+a_n}\leq \sqrt{2+2}=2.

To kończy dowód indukcyjny.

Przykład nr 6 do samodzielnego rozwiązania

Uzasadnij, że ciąg

an=n2+nn3+1a_n=\frac{n^2+n}{n^3+1}

jest ograniczony.

Przykład nr 7 do samodzielnego rozwiązania

Uzasadnij, że ciąg

an=(−1)n(sin⁡(n)+cos⁡(n))a_n=(-1)^n(\sin (n)+\cos(n))

jest ograniczony.

Granica ciągu

Wykres pierwszych 50 wyrazów ciągu

an=1na_n=\frac{1}{n}

sugeruje, że wraz ze wzrostem indeksu wyrazy tego ciągu znajdują się coraz bliżej zera.

<Figure size 432x288 with 1 Axes>

Wykres pierwszych 50 wyrazów ciągu

an=2n+3n+1a_n=\frac{2n+3}{n+1}

sugeruje, że wraz ze wzrostem indeksu wyrazy tego ciągu znajdują się coraz bliżej 2.

<Figure size 432x288 with 1 Axes>

Wykres pierwszych 1000 wyrazów ciągu

an=1+(−1)nna_n=1+\frac{(-1)^n}{\sqrt{n}}

sugeruje, że wraz ze wzrostem indeksu wyrazy tego ciągu koncentrują się blisko 1.

<Figure size 432x288 with 1 Axes>

Wprowadzimy teraz bardzo ważną definicję granicy ciągu.

Definicja ciągu zbieżnego

Ciąg (an)n∈N(a_n)_{n\in\mathbb{N}} nazywamy zbieżnym do liczby gg, gdy dla każdego ε>0\varepsilon>0 istnieje takie NN, że dla każdego n≥Nn\geq N mamy

∣an−g∣<ε.|a_n-g| < \varepsilon.

Piszemy wtedy, że lim⁡n→∞an=g\displaystyle\lim_{n\to\infty}a_n=g lub an→n→∞ga_n\xrightarrow{n\to\infty}g. Jeśli ciąg (an)(a_n) jest zbieżny do pewnej liczby gg, to nazywamy go ciągiem zbieżnym.

Uwagi:

  • używając symboli logicznych można powyższą definicję wyrazić następująco:

lim⁡n→∞an=g⇔∀ε>0∃N∀n≥N∣an−g∣<ε.\lim_{n\to\infty}a_n=g \Leftrightarrow \forall_{\varepsilon > 0}\exists_{N}\forall_{n\geq N} |a_n-g| < \varepsilon.
  • to, że liczba gg jest granicą ciągu ana_n, oznacza, że dla każdego ε>0\varepsilon>0 w przedziale (g−ε,g+ε)(g-\varepsilon,g+\varepsilon) znajdują się prawie wszystkie wyrazy ciągu ana_n. Dzięki tej obserwacji łatwo zobaczyć, że granica ciągu wyznaczona jest jednoznacznie. Widać też, że ciąg (−1)n(-1)^n nie jest zbieżny do żadnej liczby gg.

Przykład ciągu zbieżnego do zera

Pokażemy wprost z definicji, że

lim⁡n→∞1n=0.\lim_{n\to\infty} \frac{1}{n}=0.

W tym celu ustalmy dowolny ε>0\varepsilon>0. Musimy zrozumieć, dla których liczb naturalnych nn spełniona jest nierówność

∣1n−0∣<ε.\left|\frac{1}{n}-0\right| < \varepsilon.

Proste przekształcenia dają, że nierówność ta jest prawdziwa dla wszystkich liczb nn spełniających nierówność

n>1ε.n>\frac{1}{\varepsilon}.

Zatem dla każdego ε>0\varepsilon > 0: jeśli n>1εn > \frac{1}{\varepsilon}, to ∣1n−0∣<ε\left|\frac{1}{n}-0\right| < \varepsilon. To pokazuje, że nasz ciąg jest zbieżny do zera.