Treści kształcenia. Ciągi zadane rekurencyjnie w informatyce. Granice ciągów, algorytmy obliczania granic (problem zbieżności). Problem stopu w algorytmach.
Interpretacja geometryczna (programy). Ciągi monotoniczne i ograniczone. Liczba Eulera.
Efekty kształcenia: Student potrafi operować ciągami rekurencyjnymi, badać ich zbieżność i granice.
Potrafi określić podstawowe wady i zalety takich ciągów w zastosowaniach informatycznych.
Wracamy do ogólnych zagadnień dotyczących ciągów, a właściwie do mało docenianego
twierdzenia o ciągach monotonicznych i ograniczonych. Oto jego kolejne zastosowania.
Nie wolno sądzić, że omawiane przez nas twierdzenie o ciągach monotonicznych i ograniczonych ma zastosowania
wyłącznie dla ciągów rekurencyjnych. Jest o wiele więcej jego zastosowań.
Za każdym razem, gdy symulacja komputerowa daje przypuszczenie, że ciąg jest zbieżny, musimy to sprawdzić
i to najlepsze (choć niejedyne) narzędzie.
Jest taki znany problem z czasów Bernoulliego: czy składając do banku na procent
składany pewną kwotę, wypłata może być dowolnie duża (i bank zbankrutuje...)
(analogia z ‘‘wdowim groszem’’)? To musiał zbadać matematyk.
Czyli: wpłacamy do banku powiedzmy 1 zł z oprocentowaniem - i tu celowo jaskrawy dobór na 100%.
Po roku byłoby to 2 zł, a jeśli dopuścimy wypłaty w dowolnym momencie proporcjonalnie do czasu
trzymania pieniędzy w banku, uzyskamy np. po pół roku 1,5 zł, a więc po ponownym złożeniu na pół roku
tej kwoty będzie 2,25 zł (czyli: więcej!). Dzieląc na n okresów, mamy po roku:
(1+n1)n.
Gdyby dopuścić rosnącą w roku liczbę n wpłat i wypłat, to ILE wypłacimy?
Potrzebujemy sprawdzić istnienie i obliczyć
n→∞lim(1+n1)n.
Obliczanie procentu składanego:
R=RealField(50)
nmax = 1000
for n in range(1,nmax+1):
x = 1+R(1)/n
prod = R(1)
for i in range(1,n+1):
prod*=x
if n>=988:
print("s[%s] = %s"%(n,prod))
Liczba e nazywana jest także liczbą Nepera (lub: Eulera) i definiowana jest jako granica ciągu
an=(1+n1)n.
Mamy więc
e=n→∞lim(1+n1)n.
Istnienie tej granicy wynika właśnie z faktu, że ten ciąg JEST monotoniczny i ograniczony.
Uwaga: liczba e praktycznie nie powinna być obliczana (również na komputerze) z definicji!
To bardzo wolno zbieżny algorytm i pojawią się znacznie lepsze (ale:
na analizie matematycznej jako granica ciągu bn=1+1!1+2!1+3!1+…+n!1).
Rozważając x1=⋯=xn=1+n1 oraz xn+1=1, w nierówności
Cauchy’ego pomiędzy średnimi otrzymujemy
n+11+n1+⋯+1+n1+1≥((1+n1)…(1+n1)⋅1)1/(n+1),
a stąd
(n+1n+2)n+1≥(1+n1)n
więc również
(1+n+11)n+1≥(1+n1)n
i an+1⩾an. Czyli ciąg (an) jest niemalejący.
Połóżmy bn=(1+n1)n+1 i zauważmy,
że an⩽bn=(n+1n)n+11=(1−n+11)n+11.
Z nierówności pomiędzy średnimi zastosowanej do x1=⋯=xn+1=1−n+11
oraz xn+2=1 otrzymujemy, że:
Liczbę e przyjmuje się jako podstawę tzw. logarytmów naturalnych oznaczanych symbolem ln.
Korzystając z definicji logarytmów, możemy podać wzory na zamianę znanych ze szkoły średniej logarytmów
dziesiętnych log10b=logb z logarytmami naturalnymi logeb=lnb. Mamy
następujące wzory:
logb=ln10lnb,lnb=logelogb.
Uwaga: zarówno liczba e jak i logarytmy naturalne są bardzo ważne w matematyce i informatyce.
Wspomnijmy tylko, że omawiana przez nas operacja obliczania pierwiastka z liczby w wielu zastosowaniach
(np. kalkulatory naukowe) jest obliczana następująco:
a=e21lna,
a więc musimy jak najdokładniej obliczyć e (i znać zasady logarytmowania, ale - jak się okaże
to bywa prostsze niż obliczanie pierwiastka).
W pewnym mieście pewien człowiek zachorował na ... grypę. Załóżmy, że każda chora osoba
zaraża codziennie 4 zdrowe osoby. Ile będzie chorych po n dniach? Podaj rozwiązanie w postaci jawnej
i rekurencyjnej.
Pewna cząsteczka porusza się w kierunku poziomym i w każdej sekundzie pokonuje
odległość równą podwojonej odległości pokonanej w sekundzie poprzedzającej.
Niech an oznacza pozycję cząsteczki po n sekundach. Podać rekurencyjną zależność dla an,
wiedząc, że a0=3, zaś a3=10.
Każda poruszająca się piłka wprawia w ruch w ciągu sekundy 3 inne piłki,
przy czym po 2 sekundach zatrzymuje się. W chwili ,,zero’’ jest jedna poruszająca się piłka.
Niech p(n) oznacza liczbę poruszających się piłek po n sekundach. Podać rekurencyjną definicję ciągu p(n).
Dla każdego n≥1 niech tn oznacza liczbę ciągów długości n
zbudowanych z symboli 0,1,2, w których żadne dwie jedynki nie występują obok siebie.
Znaleźć zależność rekurencyjną dla tn.
Piłka, odbijając się od ziemi, osiąga za każdym razem wysokość wynoszącą 117
poprzedniej wysokości. Jak wysoko wzniosła się po drugim uderzeniu, jeżeli po ósmym odbiła się na wysokość 374 cm?
Okres połowicznego rozpadu pierwiastka to okres, po którym z danej ilości
pierwiastka pozostaje jego połowa. Dla radu (Ra226) wynosi on około 1600 lat. Ile
lat co najmniej trzeba czekać, aby z 1g radu zostało mniej niż 0,1mg?
Bezpośrednio za pomocą twierdzenia Cauchy’ego o nierówności pomiędzy
średnimi oraz twierdzenia o 3 ciągach wykaż, że limn→∞n3=1.
Czy tak samo można zbadać granicę limn→∞nn=1?
Pasek kodu kreskowego
tworzą na przemian kreski czarne i białe. Kod ten zawsze zaczyna się
i kończy czarną kreską. Każda z kresek (czy to czarna, czy biała) ma
grubość 1 albo 2. Ile jest pasków długości n o różnych
kodach (kody zawsze czytamy od lewej do prawej strony)?
Przygotuj symulacje (programy) obliczania liczb Fibonacciego metodą rekurencyjną
oraz wzorem ogólnym (tu przyjmij 5 jako stałą np. 2,236068, podobnie można od razu postąpić
z 21+5). Dla jakiego najmniejszego kroku n oba wyniki będą się różnić?