Skip to article frontmatterSkip to article content
Site not loading correctly?

This may be due to an incorrect BASE_URL configuration. See the MyST Documentation for reference.

25. Proste i płaszczyzny

Treści kształcenia: Podstawy geometrii analitycznej. Podstawy rachunku wektorów i ich zastosowania. Równania prostych i powierzchni. Równanie prostej - postać kierunkowa i ogólna, warunek równoległości i prostopadłości prostych, odległość dwóch punktów i punktu od prostej, równanie okręgu.  Krzywe i powierzchnie zadane parametrycznie.

Efekty kształcenia: Potrafi wykorzystać rachunek wektorowy w odniesieniu do obiektów geometrycznych. Operuje równaniami w opisach geometrycznych.

Równania prostej na płaszczyźnie

Przedstawimy teraz kilka sposobów opisu prostych na płaszczyźnie. Dobre zrozumienie tych metod pomoże nam przy rozpatrywaniu bardziej zaawansowanych obiektów geometrycznych, np. prostych w przestrzeni.

Równaniem kierunkowym prostej na płaszczyźnie nazywamy równanie:

y=ax+b.y = ax + b.

W równaniu tym liczbę aa nazywamy współczynnikiem kierunkowym, zaś liczbę bb wyrazem wolnym.

Dwie proste ℓ:y=ax+b\ell : y = ax + b oraz ℓ′:y=a′x+b′\ell' : y = a' x + b' są równoległe wtedy i tylko wtedy, gdy a=a′a = a' oraz prostopadłe wtedy i tylko wtedy, gdy a⋅a′=−1a \cdot a' = -1.

Zauważmy jednak, że nie każda prosta ma równanie kierunkowe. Dzieje się tak w przypadku prostych równoległych do osi OY. Mają one równania postaci x=cx = c i nie są wykresem żadnej funkcji. Pozostałe proste mają dokładnie jedno równanie kierunkowe. Z tego powodu mówi się również o równaniu ogólnym prostej:

Ax+By=C,Ax + By =C,

gdzie (A,B)≠(0,0)(A, B) \neq (0, 0). Każda prosta ma równanie ogólne, jednak nie jest ono jednoznacznie wyznaczone (zawsze można je pomnożyć przez stałą).

Opiszemy teraz równanie parametryczne prostej. Zauważmy, że jeżeli nasza prosta przechodzi przez (0,0)(0, 0), to powstaje ona przez skalowanie pewnego wektora w⃗\vec w:

Graphics object consisting of 10 graphics primitives

W ogólnym przypadku, możemy najpierw rozważyć wektor v⃗\vec v z punktu (0,0)(0, 0) do dowolnego punktu (x0,y0)(x_0, y_0) na prostej, a potem “poruszać” się po prostej skalując wektor w⃗\vec w. Za wektor w⃗\vec w można przyjąć wektor pomiędzy dowolnymi dwoma różnymi punktami na prostej.

Podsumowując, prosta jest zadana jako zbiór punktów {v⃗+t⋅w⃗:t∈R}\{ \vec v + t \cdot \vec w : t \in \mathbb R \}, czyli (jeżeli v⃗=(x0,y0)\vec v = (x_0, y_0), zaś w⃗=(a,b)\vec w = (a, b)):

x=x0+t⋅a,y=y0+t⋅b dla t∈R.x = x_0 + t \cdot a, \quad y = y_0 + t \cdot b \qquad \textrm{ dla } t \in \mathbb R.

Przykład - równanie parametryczne prostej na płaszczyźnie

Znajdź równanie kanoniczne i parametryczne prostej:

(a) −2x+y=6-2x + y = 6,

(b) x=6x = 6.

Przykładowa odpowiedź do podpunktu (a):

(wektor v⃗=(−1,4)\vec v = (-1, 4), wektor w⃗=(1,2)\vec{w} = (1, 2), czyli wektor między (−1,4)(-1, 4) a (0,6)(0, 6))

(x(t),y(t))=(−1+t,4+2t),(x(t), y(t)) = (-1 + t, 4 + 2t),

Przykładowa odpowiedź do podpunktu (b):

(wektor v⃗=(6,0)\vec v = (6, 0), wektor w⃗=(0,1)\vec w = (0, 1) to wektor między (6,0)(6, 0) a (6,1)(6, 1))

(x(t),y(t))=(6,t).(x(t), y(t)) = (6, t).
Graphics Array of size 1 x 4

Równania płaszczyzny

Dowolna płaszczyzna π\pi zadana jest równaniem ogólnym Ax+By+Cz=DAx + By + Cz = D, gdzie (A,B,C)≠(0,0,0)(A, B, C) \neq (0, 0, 0). Na równanie to można patrzeć w następujący sposób. Niech (x0,y0,z0)(x_0, y_0, z_0) będzie dowolnym punktem na płaszczyźnie π\pi. Wtedy Ax+By+Cz=D=Ax0+By0+Cz0Ax + By + Cz = D = Ax_0 + By_0 + Cz_0, czyli

A(x−x0)+B(y−y0)+C(z−z0)=0⇔n⃗∘v⃗=0,A(x - x_0) + B(y - y_0) + C(z - z_0) = 0 \Leftrightarrow \vec n \circ \vec v = 0,

gdzie n⃗=(A,B,C)\vec n = (A, B, C), zaś v⃗=(x−x0,y−y0,z−z0)\vec v = (x - x_0, y - y_0, z - z_0) jest wektorem łączącym punkt (x0,y0,z0)(x_0, y_0, z_0) z dowolnym punktem (x,y,z)(x, y, z) na płaszczyźnie π\pi. Zatem n⃗\vec n jest wektorem prostopadłym do dowolnego wektora leżącego na płaszczyźnie! Wektor ten nazywamy wektorem normalnym płaszczyzny π\pi. Dowolny inny wektor prostopadły do płaszczyzny π\pi jest wielokrotnością wektora n⃗\vec n.

Loading...
Graphics3d Object

Opowiemy teraz o równaniu parametrycznym płaszczyzny. Tym razem będziemy potrzebowali dwóch parametrów do opisu płaszczyzny, jako że jest ona dwuwymiarowa. O parametrach można myśleć jako o ,,współrzędnych’’ na płaszczyźnie. Niech v⃗\vec v będzie wektorem z punktu (0,0,0)(0, 0, 0) do dowolnego punktu na płaszczyźnie π\pi. Wybierzmy również dwa wektory w⃗1,w⃗2\vec w_1, \vec w_2 leżące na płaszczyźnie π\pi, z których żaden nie jest wielokrotnością drugiego. Wtedy dowolny punkt na płaszczyźnie π\pi można uzyskać jako v⃗+t1⋅w⃗1+t2⋅w⃗2\vec v + t_1 \cdot \vec w_1 + t_2 \cdot \vec w_2 dla pewnych liczb t1,t2∈Rt_1, t_2 \in \mathbb R. Przykład można zobaczyć na poniższym aplecie - gdy zmieniamy parametry t1t_1, t2t_2, punkt PP (koniec czarnego wektora) może być dowolnym punktem na płaszczyźnie.

t1 = 1, t2 = 1
Graphics3d Object
t1 = 1, t2 = 2
Graphics3d Object
t1 = 1, t2 = 3
Graphics3d Object

Przykład - różne równania płaszczyzny

Znajdź równanie parametryczne i ogólne płaszczyzny π\pi przechodzącej przez punkty A=(1,2,1)A = (1, 2, 1), B=(−1,3,2)B = (-1, 3, 2) oraz C=(2,3,−1)C = (2, 3, -1). Czy punkt P=(−4,3,5)P = (-4, 3, 5) należy do π\pi? Jeżeli tak, znajdź odpowiadające mu wartości parametrów t1t_1 oraz t2t_2.

Rozwiązanie: Niech v⃗=OA⃗=(1,2,1)\vec v = \vec{OA} = (1, 2, 1), w⃗1=AB⃗=(−2,1,1)\vec w_1 = \vec{AB} = (-2, 1, 1), w⃗2=AC⃗=(1,1,−2)\vec w_2 = \vec{AC} = (1, 1, -2). Wtedy równanie parametryczne tej płaszczyzny to v⃗+t1⋅w⃗1+t2⋅w⃗2\vec v + t_1 \cdot \vec w_1 + t_2 \cdot \vec w_2, czyli

{x=1−2t1+t2y=2+t1+t2z=1+t1−2t2\begin{cases} x &= 1 -2 t_1 + t_2\\ y &= 2 + t_1 + t_2\\ z &= 1 + t_1 - 2 t_2 \end{cases}

Aby sprawdzić, czy P∈πP \in \pi, rozwiązujemy układ równań:

[[t1 == 2, t2 == -1]]

Aby znaleźć równanie ogólne, możemy np. rozwiązać następujący układ:

[[a == c2022, b == c2022, c == c2022, d == 4*c2022]]

Przykład - równoległość i prostopadłość płaszczyzn

Dla jakich wartości parametru α\alpha płaszczyzny αx+y−α2z+1=0\alpha x + y - \alpha^2 z + 1 = 0 i x+αy+z−α=0x + \alpha y + z − \alpha = 0 są równoległe? Dla jakich wartości α\alpha są one prostopadłe?

Rozwiązanie: Wektory normalne do danych płaszczyzn są równe odpowiednio: n⃗1=(α,1,−α2)\vec{n}_1 = (\alpha, 1, - \alpha^2) oraz n⃗2=(1,α,1)\vec{n}_2 = (1, \alpha, 1). Płaszczyzny te będą równoległe, jeżeli wektor n⃗1\vec n_1 będzie wielokrotnością wektora n⃗2\vec{n}_2. Musi zatem zachodzić:

n⃗1=α⋅n⃗2⇒(α,1,−α2)=(α,α2,α).\vec n_1 = \alpha \cdot \vec n_2 \Rightarrow (\alpha, 1, - \alpha^2) = (\alpha, \alpha^2, \alpha).

Z drugiego równania dostajemy α=±1\alpha = \pm 1, zaś z trzeciego −α2=α- \alpha^2 = \alpha, zatem α=−1\alpha = -1.

Aby płaszczyzny były prostopadłe, ich wektory normalne muszą być prostopadłe, tzn. n⃗1∘n⃗2=0\vec n_1 \circ \vec n_2 = 0. To daje nam równość:

2α=α2⇒α=0∨α=2.2 \alpha = \alpha^2 \Rightarrow \alpha = 0 \vee \alpha = 2.

Sprawdźmy nasze wyniki za pomocą Sage’a.

(-1, 1, -1) (1, -1, 1)
Loading...
Graphics3d Object
Loading...
Graphics3d Object
Loading...
Graphics3d Object

Proste w przestrzeni

Aby opisać prostą w przestrzeni, możemy użyć postaci parametrycznej tak, jak na płaszczyźnie. Prosta to wówczas zbiór punktów postaci:

{v⃗+t⋅w⃗:t∈R}\{ \vec v + t \cdot \vec w : t \in \mathbb R \}

dla pewnych wektorów v⃗\vec v, w⃗\vec w. Wektor w⃗\vec w nazywamy wektorem kierunkowym prostej. Jeżeli v⃗=(vx,vy,vz)\vec v = (v_x, v_y, v_z), w⃗=(wx,wy,wz)\vec w = (w_x, w_y, w_z), to zmienne można opisać równaniami:

x=vx+t⋅wx,y=vy+t⋅wy,z=vz+t⋅wz dla t∈R.x = v_x + t \cdot w_x, \quad y = v_y + t \cdot w_y, \quad z = v_z + t \cdot w_z \quad \textrm{ dla } t \in \mathbb R.

Obliczając tt z powyższych równań, dostajemy tzw. postać kierunkową prostej:

x−vxwx=y−vywy=z−vzwz\frac{x - v_x}{w_x} = \frac{y - v_y}{w_y} = \frac{z - v_z}{w_z}

Uwaga: zauważmy, że liczby wx,wy,wzw_x, w_y, w_z mogą być zerowe. Czasem przyjmuje się wtedy konwencję zapisywania ułamka z zerowym mianownikiem w postaci kierunkowej.

Przykład - punkty na prostej w przestrzeni

Czy prosta o równaniu x=2−tx = 2 - t, y=−3+2ty = -3 + 2t, z=1+tz = 1 + t przechodzi przez punkty A=(1,−1,4)A=(1, -1, 4), B=(0,1,3)B = (0, 1, 3)?

[

]
[
[t == 2]
]

Postać krawędziowa prostej

Innym sposobem opisu prostej jest podanie dwóch płaszczyzn, na przecięciu których leży. Prosta jest wówczas opisana układem równań:

{A1x+B1y+C1z=D1A2x+B2y+C2z=D2\begin{cases} A_1 x + B_1 y + C_1 z &= D_1\\ A_2 x + B_2 y + C_2 z &= D_2\\ \end{cases}

Jest to tak zwana postać krawędziowa. Zauważmy, że można znaleźć nieskończenie wiele takich par płaszczyzn.

Przykład - postać krawędziowa prostej

Znajdź postać krawędziową prostej o równaniu x=2−tx = 2 - t, y=−3+2ty = -3 + 2t, z=1+tz = 1 + t.

Sposób I: Wybierzmy dowolne dwa punkty na prostej, np. A=(2,−3,1)A = (2, -3, 1) (powstałe przez wstawienie t=0t = 0) oraz B=(1,−1,2)B = (1, -1, 2) (powstałe przez wstawienie t=1t = 1) oraz dwa dowolne punkty poza prostą, np. C=(0,0,0)C = (0, 0, 0) oraz D=(1,1,1)D = (1, 1, 1). Wtedy prosta jest przecięciem płaszczyzn ABC oraz ABD (o ile tylko te płaszczyzny nie są sobie równe).

[
[a == r5, b == 3/5*r5, c == -1/5*r5, d == 0]
]
Równanie pierwszej płaszczyzny to: 1 x + 3/5 y + -1/5 z = 0
[
[a == 4/7*r6, b == 1/7*r6, c == 2/7*r6, d == r6]
]
Równanie drugiej płaszczyzny to: 4/7 x + 1/7 y + 2/7 z = 1
Loading...
Graphics3d Object

Sposób II: dodajemy do siebie wielokrotności zmiennych x, y, z w taki sposób, żeby zlikwidować zmienną tt. Przykładowo 2⋅x+y=12 \cdot x + y = 1 oraz y−2⋅z=−5y - 2 \cdot z = -5. Równania te zadają żądane płaszczyzny. Sprawdźmy, że prosta rzeczywiście leży na obu płaszczyznach.

0
0

Sposób III: postać kierunkowa tej prostej to: 2−x=y+32=z−12 - x = \frac{y+3}{2} = z - 1. Zatem przykładowe dwie płaszczyzny to: 2−x=y+322 - x = \frac{y+3}{2} (czyli 2x+y=12 x + y = 1) oraz 2−x=z−12 - x = z - 1 (tzn. x+z=3x + z = 3).

Wzajemne położenie prostych i płaszczyzn w przestrzeni

Jeżeli dwie proste nie leżą na jednej płaszczyźnie, mówimy, że są skośne. Proste, które leżą na jednej płaszczyźnie albo przecinają się w dokładnie jednym punkcie, albo są równoległe. Dwie proste są równoległe wtedy i tylko wtedy, gdy ich wektory kierunkowe są równoległe.

Dowolne dwie płaszczyzny są albo równoległe, albo przecinają się w pewnej prostej. Płaszczyzny są równoległe wtedy i tylko wtedy, gdy ich wektory normalne są równoległe.

Przykład - położenie prostych

Czy proste ℓ1\ell_1 oraz ℓ2\ell_2 są do siebie równoległe, skośne, czy przecinają się w jednym punkcie? Zakładamy, że są one dane przez:

(a) ℓ1:\ell_1 : x=1x = 1, y=ty = t, z=2−tz = 2 - t (t∈Rt \in \mathbb R) oraz ℓ2:\ell_2: x=1−sx = 1 - s, y=2+sy = 2 + s, z=1+2sz = 1 + 2 s (s∈Rs \in \mathbb R)

(b) ℓ1:\ell_1 : x=t−2x = t-2, y=t+2y = t + 2, z=2t+2z = 2 t + 2 (t∈Rt \in \mathbb R) oraz ℓ2:\ell_2: x=s+1x = s + 1, y=2s+7y = 2s + 7, z=−2sz = -2 s (s∈Rs \in \mathbb R)

(c) ℓ1:\ell_1 : x=1x = 1, y=ty = t, z=2−tz = 2 - t (t∈Rt \in \mathbb R) oraz ℓ2:\ell_2: x=3x = 3, y=4−2sy = 4 -2s, z=−1+2sz = -1 + 2s (s∈Rs \in \mathbb R)

[

]
[
[s == -2, t == 1]
]
[

]

Z powyższych obliczeń wynika, że tylko w podpunkcie (b) proste przecinają się w jednym punkcie. Aby sprawdzić, czy proste z podpunktów (a) oraz (c) są równoległe, czy też skośne, musimy sprawdzić, czy ich wektory kierunkowe są równoległe.

(a) Prosta ℓ1\ell_1 zadana jest jako: (x,y,z)=(1,0,2)+t⋅(0,1,−1)(x, y, z) = (1, 0, 2) + t \cdot (0, 1, -1), zatem wektor kierunkowy to (0,1,−1)(0, 1, -1). Podobnie, wektor kierunkowy prostej ℓ2\ell_2 to (−1,1,2)(-1, 1, 2). Wektory te nie są równoległe, zatem proste te są skośne.

(c) Wektory kierunkowe tych prostych to (0,1,−1)(0, 1, -1) oraz (0,−2,2)=−2⋅(0,1,−1)(0, -2, 2) = -2 \cdot (0, 1, -1). Są one równoległe, zatem proste te również są równoległe.

Przykład - wzajemne położenie prostej i płaszczyzny

Czy prosta o równaniu x=2−tx = 2 - t, y=−3+2ty = -3 + 2t, z=1+tz = 1 + t leży na płaszczyźnie:

(a) x−2y+3z=9x - 2y + 3z = 9,

(b) 3x+2y−z=−13x + 2y - z = -1?

(a): False
(b): True

Przykład - płaszczyzna przecinająca inną pod kątem prostym

Wyznaczyć równanie ogólne i parametryczne płaszczyzny, która przecina płaszczyznę

π:2x+3y−z+3=0\pi : 2x + 3y - z + 3 = 0

pod kątem prostym, a częścią wspólną tych płaszczyzn jest prosta x=1−tx = 1 - t, y=t−1y = t - 1, z=t+2z = t + 2.

Rozwiązanie: niech płaszczyzna ta będzie dana równaniem ax+by+cz=dax+by+cz = d. Wektor normalny płaszczyzny π2\pi_2 musi być prostopadły do n⃗=(2,3,−1)\vec n = (2, 3, -1), zatem

2a+3b−c=0.2a + 3b - c = 0.

Ponadto, aby prosta leżała na płaszczyźnie:

a(1−t)+b(t−1)+c(t+2)=d,a(1-t) + b(t - 1) + c(t+2) = d,

czyli (porównując wyrazy wolne oraz współczynnik przy tt) a−b+2c=da - b + 2c = d oraz −a+b+c=0-a + b + c = 0. Rozwiążmy ten układ równań:

Równanie płaszczyzny to: 1 x + -1/4 y + 5/4 z = 3
Loading...
Graphics3d Object

Zadania dodatkowe

Zadanie nr 1

Znajdź równanie parametryczne prostej przechodzącej przez punkty (1,2,3)(1, 2, 3) oraz (−1,0,3)(-1, 0, 3).

Zadanie nr 2

Znajdź równanie płaszczyzny przechodzącej przez punkt P=(6,2,−1)P = (6, 2, -1) i prostopadłej do prostej

{4x−3y+2z+5=0,−5x+8y−7z+2=0.\begin{cases} 4x - 3y + 2z + 5 = 0,\\ -5x + 8y - 7z + 2 = 0. \end{cases}

Zadanie nr 3

Dane są dwie proste: l1:x−98=y−53=z−2l_1 : \frac{x-9}8 = \frac{y-5}3 = z - 2 i l2:3x+94=y+1=24−3z7l_2 : \frac{3x+9}{4} = y + 1 = \frac{24-3z}{7}. Czy proste te leżą na jednej płaszczyźnie? Jeżeli tak, to wyznacz równanie ogólne tej płaszczyzny.

Zadanie nr 4

Czy proste l1:x−98=y−53=z−2l_1 : \frac{x-9}8 = \frac{y-5}3 = z - 2 oraz l2:(x(t),y(t),z(t))=(17+8t,8+3t,3+t)l_2 : (x(t), y(t), z(t)) = (17 + 8 t, 8 + 3 t, 3 + t) są sobie równe?

Wskazówka: ile punktów wyznacza jednoznacznie prostą?