11. Pozostałe informacje o ciągach
Treści kształcenia. Ciągi liczbowe: granice właściwe i niewłaściwe. Zbieżność i arytmetyka granic. Ciągi monotoniczne. Podciągi, punkty skupienia i tw. Bolzano-Weierstrassa. Warunek Cauchy’ego i zupełność. Pozostałe informacje o zbieżności ciągów. Symbole Landaua i obliczanie granic z nimi związanych.
Efekty kształcenia. Student potrafi wprawnie posługiwać się pojęciem granicy ciągu oraz sprawdzać wykonalność obliczeń na komputerze. Zna podstawowe metody obliczania granic.
Dowiedzieliśmy się już, co to jest granica ciągu i zobaczyliśmy, jak w niektórych sytuacjach można ją obliczyć. Teraz poznamy twierdzenia pozwalające stwierdzić, że dany ciąg jest zbieżny. Później (omawiając ciągi rekurencyjne) zobaczymy zastosowania poznanej teorii: na przykład potrafili będziemy napisać algorytmy pozwalające przybliżać wartości pierwiastka z dowolną dokładnością.
Twierdzenie o ciągu monotonicznym i ograniczonym¶
Twierdzenie
Niech będzie ciągiem monotonicznym i ograniczonym. Wtedy jest ciągiem zbieżnym.
Uwagi:
Wiadomo, że każdy ciąg zbieżny jest ciągiem ograniczonym. Nie musi być jednak ciągiem monotonicznym. Dla przykładu: ciąg jest zbieżny, ale nie jest monotoniczny.
Niech będzie ciągiem monotonicznym i ograniczonym. Jeśli ciąg jest niemalejący, to jego granicą jest kres górny zbioru . Jeśli ciąg jest nierosnący, to jego granicą jest kres dolny zbioru . Obserwacja ta niestety nie daje efektywnego sposobu na obliczenie granicy ciągu.
Przykład 1.¶
Podczas omawiania ograniczoności i monotoniczności ciągów zobaczyliśmy, że ciąg określony rekurencyjnie:
jest ograniczony i rosnący. Zatem na mocy powyższego twierdzenia jest on zbieżny. Niech oznacza jego granicę. Aby poznać jej wartość, zauważmy, że równość
jest prawdziwa dla wszystkich liczb naturalnych.
Ponieważ
to
Stąd . Rozwiązaniami tego równania są liczby -1 oraz 2. Pierwszą z nich musimy odrzucić, bo wyrazy naszego ciągu są nieujemne. Zatem
Uwaga: więcej tego typu przykładów zobaczymy przy okazji omawiania ciągów rekurencyjnych.
Przykład 2.¶
Niech będzie ciągiem danym wzorem
Oczywiście ciąg jest rosnący. Prosty dowód indukcyjny pokazuje, że dla każdego mamy
Stąd ciąg jest ograniczony. Na mocy powyższego twierdzenia otrzymujemy zatem, że jest to ciąg zbieżny.
Uwagi:
Pokazaliśmy tak naprawdę, że szereg jest zbieżny. Co to oznacza, wyjaśni się na kursie z Analizy Matematycznej.
Można pokazać, że .
Przykład 1 do samodzielnego rozwiązania¶
Niech będzie ciągiem określonym następująco:
Stosując indukcję, pokaż, że dla każdego mamy .
Pokaż, że ciąg ten jest malejący.
Uzasadnij, że ciąg ten jest zbieżny i oblicz jego granicę.
a = 2
for i in range(1,1000):
print(a)
a = 2-1/aCiągi Cauchy’ego¶
Definicja¶
Ciąg nazywamy ciągiem Cauchy’ego, gdy dla każdego istnieje takie , że dla każdego mamy
Uwaga: używając symboli logicznych, można powyższą definicję wyrazić następująco: ciąg jest ciągiem Cauchy’ego, gdy
Fakt
Każdy ciąg zbieżny jest ciągiem Cauchy’ego.
Dowód.
Niech będzie ciągiem zbieżnym do i niech . Ponieważ jest zbieżny do , to istnieje takie , że dla mamy
Zatem dla każdego mamy
Czyli jest ciągiem Cauchy’ego.
Twierdzenie
Każdy ciąg Cauchy’ego jest ciągiem zbieżnym.
Uwagi:
powyższe twierdzenie mówi, że jest przestrzenią metryczną zupełną.
twierdzenie i jego dowód nie podaje “recepty” pozwalającej obliczyć granicę ciągu, pozwala ono jedynie stwierdzić, że ciąg jest zbieżny.
Przykład ciągu, który nie jest ciągiem Cauchy’ego¶
Niech
Wtedy dla każdego mamy
Zatem ciąg nie jest ciągiem Cauchy’ego. Nie jest zatem zbieżny.
Przykład ciągu, który nie jest ciągiem Cauchy’ego¶
Niech będzie ciągiem danym wzorem
Wtedy dla każdego
Zatem ciąg nie jest ciągiem Cauchy’ego. Ponieważ jest on rosnący, to otrzymujemy, że
Przykład ciągu Cauchy’ego¶
Niech będzie ciągiem danym wzorem
Pokażemy, że jest to ciąg Cauchy’ego.
W tym celu zauważmy, że dla mamy
Zatem jeśli jest takie, że , to dla mamy
Przykład 2 do samodzielnego rozwiązania¶
Podzielmy przedział na dwa równe przedziały i oznaczmy jeden z nich przez . Teraz podzielmy przedział na dwa równe przedziały i oznaczmy jeden z nich przez . Kontynuując ten proces, otrzymamy ciąg przedziałów . Uzasadnij, że ciągi i są zbieżne i pokaż, że ich granice są równe.
Hint:
pokaż, że ciągi i są ciągami Cauchy’ego. W tym celu oblicz długość przedziału .
Podciągi i punkty skupienia ciągu¶
Widzieliśmy już rozmaite przykłady ciągów. Niektóre z nich okazały się ciągami zbieżnymi. Do analizy tych ciągów, które nie są zbieżne, przydatne są pojęcia podciągu i punktu skupienia ciągu.
Definicja podciągu¶
Niech będzie ciągiem liczbowym i niech będzie rosnącym ciągiem liczb naturalnych. Ciąg nazywamy podciągiem ciągu .
Uwaga:
Intuicyjnie rzecz ujmując, podciąg danego ciągu powstaje poprzez skreślenie pewnej (być może nieskończonej) liczby jego wyrazów.
Powinno być jasne, że każdy podciąg ciągu zbieżnego jest ciągiem zbieżnym.
Przykład: Podciągami ciągu danego wzorem
są na przykład ciągi i . Pierwszy z nich przyjmuje stale wartość 1, drugi przyjmuje stale wartość -1.
Definicja punktu skupienia¶
Liczbę rzeczywistą nazywamy punktem skupienia ciągu , gdy istnieje podciąg ciągu zbieżny do .
Mówimy, że jest punktem skupienia ciągu , gdy istnieje podciąg ciągu rozbieżny do .
Mówimy, że jest punktem skupienia ciągu , gdy istnieje podciąg ciągu rozbieżny do .
Przykład
Jedynymi punktami skupienia ciągu są liczby -1 i 1.
Przykład
Jedynymi punktami skupienia ciągu są i .
Przykład
Można pokazać, że punktami skupienia ciągu są wszystkie elementy odcinka .
Definicja granicy górnej i dolnej ciągu¶
Granicą górną ciągu nazywamy największy z jego punktów skupienia i oznaczamy symbolem .
Granicą dolną ciągu nazywamy najmniejszy z jego punktów skupienia i oznaczamy symbolem .
Uwagi:
Ciąg jest zbieżny do g wtedy i tylko wtedy, gdy .
Przykład
Niech . Wtedy
i
Tw. Bolzano-Weierstrassa¶
Poniżej prezentujemy bardzo ważny dla Analizy Matematycznej wynik.
Twierdzenie
Z każdego ograniczonego ciągu liczb rzeczywistych można wyrwać podciąg zbieżny. Innymi słowy każdy ograniczony ciąg liczb rzeczywistych posiada przynajmniej jeden punkt skupienia.
Notacja Landaua¶
Nauczymy się teraz notacji używanej do określania złożoności obliczeniowej algorytmów. W całym tym rozdziale wszystkie pojawiające się funkcje będą funkcjami określonymi na zbiorze liczb naturalnych (a więc ciągami) i o wartościach w zbiorze liczb dodatnich.
Notacja ,,duże O’’¶
Definicja
Mówimy, że jest co najwyżej rzędu g, gdy istnieje oraz takie, że dla mamy
Piszemy wtedy, że .
Uwaga:
Jeśli , to .
Notacja ,,małe o’’¶
Definicja
Mówimy, że jest niższego rzędu niż g, gdy dla każdego istnieje takie, że dla mamy
Piszemy wtedy, że .
Uwaga:
Jeśli , to .
Notacja ,,’’¶
Definicja
Mówimy, że jest dokładnie rzędu , gdy istnieje oraz takie, że dla mamy
Piszemy wtedy, że .
Uwaga: Jeśli , gdzie , to .
Uwaga:
najczęściej pojawiającą się notacją w informatyce jest notacja ,,duże O’':
- złożoność logarytmiczna;
- złożoność liniowa;
- złożoność kwadratowa,
- złożoność wielomianowa
- złożoność wykładnicza